Tag: wartość człowieka

0

Nadzieja

Tak sobie myślę… I myślę o nadziei i o tym, jak potężnie oddziaływuje na człowieka. Przyznam szczerze, że nie bardzo w swoim życiu pochylałam się nad nadzieją, choć zawsze ją miałam. Zatem się pochylam … Nadzieja jest fajna – życiu dodaje blasku, zachęca do działania, do wychodzenia poza granice tego, co znane i po sięganie tego, co nowe. Nadzieja daje...

0

Efekt Pigmaliona i efekt Golema

Każdemu z nas, choć raz w życiu, zdarzyło się poczuć w obecności pewnych osób niczym przygłup, a przy innych jak geniusz. Co takiego sprawia, że przy jednych możemy podzielić się każdą refleksją i myślą, a przy innych uścisk gardła jest tak mocny, że ledwo możemy słowo wykrztusić z siebie? Wśród osób, które słuchają z zaciekawieniem naszych opowieści, wchodzimy na szczyty...

0

Podczas pewnej sesji mentoringowej… Marka osobista

Podczas pewnej sesji mentoringowej… – Bo coraz głośniej mówi się o tej marce osobistej i że każdy powinien ją mieć. A czy to nie jest przypadkiem tak, że to jest domena dużego biznesu? Że to taki kolejny zawrót głowy dla zwykłego Iksińskiego? – A czym się różni duży biznes od zwykłego Iksińskiego? – No biznes to biznes, to ogrom różnych...

0

Presja i odpuszczanie.

Co się dzieje, gdy dzieje się inaczej, niż byśmy chcieli? I tak przychodzi mi, że chcemy coś pozmieniać, tylko nie bardzo wiemy co. I targają nami różne myśli i zmagamy się z bezsilnością, bo jest nie tak, jak tego oczekują od nas i inni i my sami i walczymy. Nasze myśli zmagają się z czymś, z czym nie bardzo da...

0

My, pokolenie XXI wieku

Żyjąc w XXI wieku jesteśmy cywilizacją strachu i ograniczeń. Czy właśnie tak zapiszemy się na kartach ludzkiej ewolucji? Jako cywilizacja strachu, która swoje lęki i bóle uśmierza nałogowymi zakupami oraz kolorową sztuczna rzeczywistością wprost z TV i centrów handlowych i specjalizuje się w narzekaniu i niezadowoleniu, wszczepiając to własnym dzieciom? Przez tę ucieczkę przed strachem oddalamy się coraz bardziej od...

0

Wartość człowieka

„Pani mnie nie obraża. Ja nie żaden menel i swoją wartość znam! Ja tylko żyję inaczej.” Elegancka pani odchodząc wzburzona, nonszalancko machnęła ręką, a z ust popłynęła wiązanka polskich słów obelżywych. Niechlujnie ubrany pan skinął głową i dodał uprzejmie na pożegnanie „Dobrego dnia pani życzę”. Czegokolwiek dotyczyła rozmowa tych dwojga, pokazała siłę spokoju pana i brak pewności siebie pani. Krótkie...